pinoyliterotica.com

It’s been two weeks after may mangyari sa amin ni Axl, kuya ni Ralph. He always visits me in my house ever since something happened between us. I like him… type ko siya. Sobra. Pero he’s still Ralph’s brother. Hindi ko kaya. Well, it’s true that I was able to have sex with him without having second thoughts… but having a relationship with him is another thing. Naaalala ko si Ralph kapag nakikita ko siya.

“Alexis, anong nangyari sa inyo ni Ralph? Di na ata kayo nagpapansinan?” tanong ng mga usisera kong classmate.

Geez. Imbis na lungkot ang maramdaman ko… GALIT.. Sarap talagang patulan pag mga chismosa..

“Break na ba kayo?”

“Hindi kami…” I replied. “…review na lang tayo. 4^th periodical examination natin oh.” Masungit ang pagkakasabi ko. Nagkatinginan kami ni Mae.

“Mga chismosa talaga.” Naiinis ako. I still have to see Ralph for 1 month. And yes, sila pa rin ng kapatid ko. I want him to break up with her. Yun ang unang usapan namin… pero naalala ko yung sinabi niya noong nasa condo kami ng kapatid niya. He won’t break my sister’s heart. So anong plano niya? He’ll try to love my sister?

Dumating si Ralph. Nagkatinginan kami. I glared at him. He looked away.

“Okay class, since this will be your final examination as a high school student, I will be very strict. Kapag may nahuli akong nangongopya or nagpapakopya… I’m going to get your test papers and I’ll fail you.”

Tahimik ang buong klase. You know.. kahit na star section kami, marami pa rin sa amin ang mahilig mangopya.

“…tandaan niyo class… kahit na hindi niyo sinasadyang magpakopya, basta makopyahan kayo, isasama ko kayo sa mga ibabagsak ko. So please, cover your answers. I’m serious about this matter.”

Binigay na ang mga test papers. Wala naman akong problema pagdating sa exams… Nag-aral naman ako. At never akong nagpakopya.

Pero.. ewan ko ba ngayong araw… malas ko pa, nakatabi ko yung estudyanteng mahilig mangopya kahit na hindi naman niya kailangang mangopya.

I didn’t cover my answer sheet.

“Alex, that’s cheating! Baka mahuli kayo!” that was Ralph’s voice. Nasa likuran ko lang kasi siya.

“Am I cheating?” I whispered. Nilingon ko siya. “..you’re the one who cheated on my sister.”

Medyo napalakas ata ang pagkakasabi ko… Napalingon sa amin yung mga estudyanteng malapit sa pwesto naming dalawa ni Ralph. Nakita ko si Mae na umiiling. God. What did I do?

“Ms. Guevarra… what was that?” tanong ni Ma’am Enrique.

“I’m sorry ma’am.” That is all I could say. “Ipapasa ko na po yung paper ko.”

“I see.” Alam kong may gustong itanong si Ma’am. “…you may leave the room for now. Please be back at 8.”

Kinuha ko ang bag ko at lumabas ng room.

At dahil nga sa ginawa ko, kumalat na ang chismis tungkol kay Ralph.

“Ahh. Kaya pala mukhang close si Alexis at Ralph dati dahil girlfriend ni Ralph ang little sis ni Alex.. teka, meron pala siyang kapatid na mas bata sa kanya?”

“..tapos nagalit si Alex kay Ralph kasi cheater si Ralph? Sabagay.. kung ako din naman ang ate nung niloko, magagalit din ako..”

Yan ang ilan sa mga naririnig namin ni Mae na bulong-bulongang kumakalat sa loob ng room. Hay. I should have not said those words. Nakakainis naman kasi!

Ang bilis matapos ng school year na to.. Parang noong isang araw lang, naghahanda kami para sa project namin para sa 1^st quarter tapos ngayon naghihintay na lang kaming matawag ang pangalan namin sa stage para makuha ang diploma.

Yes, it’s our graduation day.

For the past months, naging active ang MusicArt club. Kung naaalala niyo pa, president ako ng club na yun. Hindi ko siya maasikaso dati dahil nga hindi na ako nakapag paint nang maayos simula nang nagbreak kami ni Gerald.

Then… I met Ralph. Nagsimulang bumalik ang sigla ko sa pagpinta simula nang nadrawing ko ang mukha niya dahil sa music video na ginawa namin for our project. So ayun, kapag may mga contests outside the school, pumapayag na akong isali ng moderator namin. Lagi akong nananalo. Ganun din si Mae at ang banda niya. In short, MusicArt club was recognized as one of the greatest club this school year. So ayun, starting next school year, the club will have its own budget from who-knows-who sponsors. At least, before kami umalis ni Mae, may naiwan kaming pamana sa club na kami ang bumuo. 4 years. 4 years kaming member ng MusicArt. Mamimiss ko. Mamimiss kong maging president.

“…goes to MusicArt Club for being able to receive the highest number of awards from different contests inside and/or outside the school this school year! May I call on the president and vice president, Ms. Alexis Gue***** and Ms. Mae ******, and the other senior members of the MusicArt to receive the award.” Sabi ng MC.

Kaagad kaming tumayo ni Mae. Pati na din ang mga graduating members/officers ng club. Kasama din naming umakyat ang moderator ng club namin na si Ms. Monge.

“Congratulation Girls… I’m sure di papabayaan ng lower classmen niyo ang MusicArt.” After ng picture taking, umupo na kami.

“And also…” bati ng principal namin. “..I would like to congratulate the students of IV – St. William for winning the Amateur Music Video Making 2012.”

The principal praised our section. It was really our school’s honor and pride to win that title. Nakakagulat nga din na nanalo kami. Napagtripan lang naman ni Don na isubmit sa isang contest yung music video na ginawa namin for Filipino. Then… ayun, nanalo kami! Actually, natelevise pa yun. So talagang proud na proud ang principal.

Then, nagulat nalang kami ng biglang tumugtog yung song… Nagpalakpakan ang mga tao. Ipapalabas yung music video na ginawa namin! Oh my God.. I don’t want to watch this! Pumikit ako noong una. Hindi ko pa man din katabi si Mae ngayon. Oh God.. Oh god.. Narinig ko na ang kumakantang boses ni Mae.

Mae’s voice: There I was again tonight, forcing laughter, faking smiles
Same old, tired lonely place

(Pinakita sa video yung mga paintings na gawa ko dati. Nakasabit to lahat sa wall ng kwarto ko. Then unti-unting nafofocus yung camera sa akin. Kinuhanan ang likuran ko…sides.. mukha… then yung ginagawa ko.)

Walls of insincerity, shifting eyes & vacancy
Vanished when I saw your face

(Lahat ng inisketch kong lalaki, blank ang mukha..)

All I can say is it was enchanting to meet you

Hindi ko pa rin napigilan ang sarili kong tumingala at panoorin ang video na gusto kong kalimutan… Dahil kasi sa paggawa ng video na to kaya kami nagkaaminan ni Ralph ng nararamdaman.

(Tinatapon ko lang lahat ng papel na nadodrawingan ko.)

Mae’s voice: Your eyes whispered, “Have we met?” across the room,

your silhouette starts to make it’s way to me

(Ilang beses pinakita kung paano ko ishoot yung papers sa trashcan.Inemphasize din sa video na puno na ng papel yung basurahan ko.)

The playful conversation starts, counter all your quick remarks
Like passing notes in secrecy

(Binitiwan ko na ang lapis… at saka humiga sa kama)

Mae and Paul:  it was enchanting to meet you
All I can say is I was enchanted to meet you

(parehas kaming nakahiga sa kama ni Ralph. Hati uli ang screen. Top view sa part na to. Akala mo magkatabi kami sa kama pero hindi)

(Next scene… naglalakad kami ni Ralph sa Mall. Hati ang screen. Ako ang nasa kanan at siya ang nasa kaliwa. Magkaiba kami ng ginagawa pero parehas kaming nasa mall. Ganun lang ang nasa first part ng chorus. Hindi pa kami magkikita dito. )

Mae: This night is sparkling, don’t you let it go
I’m wonder-struck, blushing all the way home

(Magkakasalubong kami ni Ralph sa part na to pero di namin mapapansin ang isa’t-isa. May emphasis. Slow motion..)
Mae and Paul: I’ll spend forever wondering if you know
I was enchanted to meet you

Paul: The lingering question kept me up, 2 a.m., who do you love?
I wonder ’til I’m wide awake

(This time, si Ralph naman ang nasa loob ng kwarto niya. Nakaupo siya sa kama. May hawak siyang gitara.Then may papel at lapis din sa ibabaw ng kama niya. In short, nagcocompose ng kanta..)

Now I’m pacing back & forth, wishing you were at my door
I’d open up & you would say

(tinatapon din niya lahat ng papel na pinagsusulatan niya ng lyrics at chords)


Mae and Paul: It was enchanting to meet you
All I know is I was enchanted to meet you

(Sinandal ni Ralph ang gitara niya sa wall at saka dumapa sa kama. Disappointed ang mukha.)

(Next scene: Hati uli ang screen. Naglalakad na uli kami ni Ralph sa Mall. This time, may nakasabit na gitara sa likuran niya.. habang ako may hawak na puting canvas)

Mae and Paul: This night is sparkling, don’t you let it go
I’m wonder-struck, blushing all the way home
I’ll spend forever wondering if you know

(Then, pinapakita sa video na malapit na kaming magkasalubong na dalawa. Rakista and painter. Then… ito na.. mababangga na ako ni Ralph.. at malalaglag ko yung canvas. Iikot yung camera paikot sa aming dalawa.)

Mae and Paul:This night is flawless, don’t you let it go
I’m wonder-struck, dancing around all alone
I’ll spend forever wondering if you know
Mae:I was enchanted to meet you

(Ito yung slow motion na part… sabay kaming tatayo at magkakatitigan kaming dalawa ni Ralph. Yung isang buwan naming ni practice dahil nga ilang ako sa kanya at hindi ko siya matitigan sa mga mata.)

Naalala ko na naman yung nagpractice kami sa loob ng bahay nila… that night, nagkaaminan kami… Bumilis ang tibok ng puso ko… Paano kaya kung hindi ko naalala si Alyssa? Paano kung hanggang ngayon clueless pa rin ako na may little sister ako? Kami pa kaya ni Ralph? Masaya kaya ako habang pinapanood ang video na to?

(Ako na naman ang pinakita… nagdodrawing pa rin ako. This time, unti unti nang nadedetalye ang mukha ng isang lalaki – si Ralph yun.)

Mae:This is me praying that
This was the very first page, not where the storyline ends

(Lip sync ang labas ni Ralph sa part na to. Nagigitara kasi siya habang kumakanta.)

Paul:My thoughts will echo your name until I see you again
These are the words I held back as I was leaving too soon

Mae and Paul: I was enchanted to meet you

(Hati uli ang screen sa video. Sabay kaming tumayo ni Ralph. Ako, hawak ko yung papel kung saan siya nakadrawing. Siya, hawak ang papel kung saan niya sinulat ang lyrics ng kanta. *kunwari siya ang nagcompose)

Mae:Please don’t be in love with someone else
Mae and Paul:Please don’t have somebody waiting on you
Paul:Please don’t be in love with someone else
Mae and Paul:Please don’t have somebody waiting on you

(Parehas kaming nasa terrace sa part na to. Basta, lip sync kami dito. *night scene*)

Mae and Paul:This night is sparkling, don’t you let it go
I’m wonder-struck, blushing all the way home
I’ll spend forever wondering if you know

(Pinakita uli dito yung part na nagkabungguan kami… pero hindi na slow motion. Pati na din yung mga gabi kung saan iniisip na namin ang isa’t-isa.)

This night is flawless, don’t you let it go
I’m wonder-struck, dancing around all alone
I’ll spend forever wondering if you know
I was enchanted to meet you

(Scene: Pabalik na kami ni Ralph sa kama namin…)

Please don’t be in love with someone else
Please don’t have somebody waiting on you

(Nawala na ang hati sa screen. Ako na lang ang nakikita. Wala na din ang tugtog… then, tumunog ang cellphone ko sa video. Enchanted din ang ringtone. Sinagot ko naman to.)

(“Hello,” sabi ng nasa kabilang linya. Syempre, rinig sa video yung boses ng nagsasalitang lalaki.)

(“Hi,” sagot ko naman.)

(Then, nahati uli ang screen… sumulpot si Ralph sa kaliwa na may hawak ding telepono.Malalaman ng mga nanonood na si Ralph na rakista pala ang tumawag sa akin.)

(last scene: close up ang mukha naming parehas habang nakikipag-usap sa isa’t-isa sa telepono)

Napatingin ako sa side ng mga lalaki. I caught Ralph looking at me. He looks so sad, I wanna hug him. Alam kong ako ang dahilan kung bakit siya malungkot. Siya din ang dahilan kung bakit ako nasasaktan. Ang hirap… ang hirap ng sitwasyon namin. It really sucks when the one you love so much is the one who’s causing you pain… Masakit ding isipin na nasasaktan mo ang taong mahal mo.

Umiwas lang ako ng tingin nang biglang nagpalakpakan ang mga tao.

Tapos na pala…

Noong kakatapos pa lang ma-edit ang music video namin, naisip ko, “I’ll treasure this project forever. I might watch this every night with him.”

Pero ngayon… iba na… I swear, ayoko nang mapanood ang video na yun kahit kailan.